7 Şubat 2012 Salı

Nasıl Başladım Nasıl Bitirdim

İnsanlığın, dostluğun, yardımlaşmanın, iyilik yapmanın, tatlı ve güzel sözlerin, karakter sahibi olmanın, kişiliğin buz tuttuğu bu dünyada donmayan buzlamayan tek şey hayallerim... Hayalerim dondurmayacağım, buzlamasına izin vermeyeceğim. Sıcacık bir gülümsemeyi, bir merhaba demeyi, hem kendine hemde karşısındakine haksızlık edip fütursuzca acımasızca can yakanları görmezden gelip sıkı sıkı sarılacağım hayallerime... Onlara inat yıkılmasına izin vermeyeceğim. Kendimi bildim bileli bir şeylerle hep mücadele içinde oldum, yine de olmaya devam edeceğim, haksızlığa karşı, zulme karşı, kötülüğe karşı ve kötülüğü kendine borç bilenlere karşı... Korktum bazen kaybetmekten tamam dedim kendimce bu kez kaybettin  ama nereden geldiğini, nasıl bir şey olduğunu bilmediğim (belki de bildiğim) bir gücün bana hep omuz vermesi dik tuttu beni azalan gücüme güç kattı.
   Yakın zamanda başımdan beni gerçekten üzen bir olay oldu:
    İnsan oğlu çiğ süt emmiş ya doğru, çok yakınlarımdan biri ( ki biz buna bayan "X" diyelim) ile bir başka yakınım (buna da bayan"Y" diyelim ki karışmasın)arasında bakıldığında incir çekirdeğini doldurmayacak bir sebepten ötürü bir tartışma geçmiş. Konu yardımlaşma! Bayan Y, bayan X ten bir iş için yardım istemiş (Bu arada bayan "Y" ,  bayan "X" den yaşça büyük) "X" ortada bir şey yokken;
  - Siz hep beni kıskanıyorsunuz ailende benim gibi okuyan olmadı, benim gibi iş bulan olmadı diye bir sürü can sıkıcı bunaltıcı hatta sinir edici şeyler yumurtlamış... Bayan "Y" ne olduğunu kavrayamamış ne oldu diye soru vermiş ama nafile "X" hızını ve dozunu azaltmadan aynı şekilde devam etmiş... Olay bana intikal etti neden bana hemen açıklayayım her ikisi de benim yakınım ve tartışma içerisin de okuyup okumama iş bulma konusunun muhattabı ben ve ailem... "X" adlı karaktersizin mezun olduğu bölüm "işletme" ve Türkiye işletme mezunu sayısı tahminime göre 1-2 milyon vardır. Gel bu tarafa bu şahıs torpille halk eğitim merkezinde kursiyerlik yapıyor ve eğer öğrenci olmazsa yallah dışarı. Daha evvel bahsetmiştim (blogcu.com) zamanında ben ikinci üniversitemi okuyorum (İlki Halka İlişkiler şimdi İktisat) diğer yandan torpille şimdiye kadar hiç işim olmadı ve hep kendi çabamla bir şeyler yapmaya çalıştım. Hatta bu yüzden işten bile çıkarılmıştım ( Oçok dini bütün Fetoşyan cemaatinden olmadığımdan dolayı)  Şimdi Allaha binlerce kez şükürler olsun grafikerlik yapıyorum evet belki geleceği yok kariyer yapma imkanı yok çok parada kazandırmıyor ama başkasının hakkına girmeden torpil sokmadan bir şeyler yapmak herkesin harcı değil diye düşünüyorum. Durum bundan ibaret yani X adlı kişi bundan sonra ve ömrü boyunca benim ortamıma evime geldiğim yere bir daha adımını atamayacak... Normalde kin tutan biri değilim ama bu kez durum farklı benim içün...
   Yazıya neyle başladım neyle bitirdim, bir şekilde içimi boşaltmam gerekiyordu... Son olarak şunu söyleyeyim ki bu X adlı karaktersiz türbanlı, fetoşyan aşığı, ve tipik bir embesil AKEPELİ sevmememin en etkin olduğu özelliği de bu....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder